Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Opowiadania Borowskiego - streszczenie

właściciel, dzięki układom z żandarmami i policjantami, pośredniczy w wykupie więźniów, przeznaczonych do wysyłki. Wykupieni więźniowie wypuszczani są nocą przez okna szkoły.


W kantorku firmy kierownik rozmawia z doktorową, znają się jeszcze sprzed wojny. Mężczyzna pracował u niej, kiedy była właścicielką dużej firmy budowlanej i przewozowej. Mężczyzna darzy ją wielkim szacunkiem, to ona wprowadziła go w świat interesów. Doktorowa martwi się, że jej córka, po ucieczce z getta, nie będzie mogła znaleźć składu, mieszczącego się w niewielkiej uliczce.


W kantorze pracuje także urzędniczka, inżynier zatrudnił ją, by pilnowała pracowników, którzy go okradali. Kierownik mówi Tadeuszowi, że Maria wróci dziś później, bo w całym mieście są łapanki. Tadeusz martwi się, że inżynier zwolni go z pracy za złodziejstwo. Urzędniczka opowiada im, że córka doktorowej nie może opuścić getta – kobieta dowiedziała się tego, dzwoniąc do córki.


Tadeusz zaczyna się zajmować powielaniem swoich wierszy, używa do tego powielacza. Chowa też wysuszone okładki sporządzone przez Apoloniusza. Doktorowa decyduje się na powrót do getta – woźnica pakuje na furmankę jej dobytek. Do składu przyjeżdża ciężarówka z cementem, pracownicy rozładowują ją, Tadeusz ukradkiem kupuje kilka worków, by odsprzedać je później z zyskiem.


Wieczorem Tadeusz z kierownikiem wychodzą na ulicę. Widzą sznur niemieckich ciężarówek. Na jednej z nich, wśród innych aresztowanych, jest Maria. Po pewnym czasie Tadeusz dowiaduje się, że narzeczona trafiła do obozu koncentracyjnego, gdzie została zagazowana i przerobiona na mydło.



Dzień na Harmenzach

Tadek pracuje w gospodarstwie rolnym w Harmenzach. Zajmuje się konserwacją torów kolejki wąskotorowej. Pewnego dnia, wyposażony w klucz francuski dokręcał złączenia na torach. Był upalny